Mursel BEK
Merdimê sermayedar, semedê berjewandîyê/menfeatê xo pergalêko newe nayê ro. Çimê înan de kam ca de, kam welat de çi dewlemendî est ê ayê înan o. Taybetî zî cayê bêhawar kenê hedefê talankerdişî. Nê cayan ra yew ca zî goreyê zaneyîşê inanî, welatê ma yo. Înan çime xo yê sûrî verdayê welatê bav û kalanê ma. Goreyê înan, bêwaharî fitvayê hemin xiravî ya.
Ez bawerkena hima şarê ma nêşinasnenê. Înan ra gêrî şarê ma lez yeno xapînayîş û nêzano xo warê sîvîl de pipawo. Wa ê, wina bifikirîyê. Helbet rojê qalê şarê ma zî yena û ê vînenê sinîna?
Belê, merdimê xirab kam ê û çi kes ê verê çiman de yê. Şarê ma hîşar o û binateyê xo de bi yew veng qalkeno. Jehat o, rewşê ey bihêzdar o. Yanî şarê ma eşkareno pergalê xiraban bixeripno çimke heskerdeyê xo û welatê xo yo.
Her şexsê ma xerî no heskerdişî rê zor û zehmetîya ke teber ra yena naskenê. Bav û kalanê xo ra ceribnayê ke ge hetê şexsanê xerîban ra, ge şarê xerîban ra, ge zî dewletê xerîban ra zordarî û talan ameyê înan ser. Zanê ke heke hîşar nêbê, merdimê çimsûrî, bi talanî hetanî kokê ma nêvecê nêvindenê.
Na pergal esasî de sey xirabîyê verînan a labelê sûretê xo bedilnayo. Xirabîya ke şarê ma yê Kurdî, bi hezar seran tewir tewir antê û ancenê, na pergal domîyê aye ya. Hetanê ewro fekê kamî a bîyo, dest bi înkar û talanî kerdê. Mixabin heminan, bi qalê sexteyin sey qala “ma birayê yew bînanê.”yî destkerdê pê û Kurdan ser rê neheqî varnayê.
Ewro zî pergalê xiraban û xerîban warê neheqî û zirarî de sinorê talanî hîra kerdo. Waharê no pergalî, teberê bajerê ra ameyê, çimê xo verdayê xozayê ma. Semedê çendî qûrreşî peran çîmsûrî kenê û helûgam êrîşê cayêkê ma kenê. Na dor zî çimvêşanîyê xo verdayê dere û derxolanê xozayê Çewlîgî. Ge vanê HES, ge vanê RES, ge vanê JES… Bi zûran û qalanê neqişînan vanê ma şima rê holtî kenê û berê xebat şima rê akenê û dewlemendîyê xo şima dir parkenê.
Hemin qalê înanî zirt zûrî… Bi nê zûranê xo, wazenê talanîyê xo rê qilif/qolig/berg biderzê. Gama înan vajî “HES” ganî şarê Çewlîgî înan ra vaco “Talanî û zûrkerîyê şimarî, hîdî bes!” û qalanê înan berzê binê payanê xo.
Birastî şarê ma vanê,”bes!!!” Bixêrî ewro ra têpîya na sloganê xo do hetanî vindertişê talanî bierzê.
Tîya de ez mafê şarê çewlîgî ganî teslîm bikî. Merdimî ge dewan de ge bajer de yenê yew ca û xo ver danê. Bi rêberîyê sîyasetmedaranê şarê xo, merdimê zanayan û fikirweşan kom benê û waharîyê xo û xozayê bajerê xo kenê la bes nîyo. Ez bangê ê merdimî ke vanê “ez însan a û çewlîgij a” û hima beşdarê na xoverdayîşî nîbê kena. Wa her kes bikewo mîyanê xoverdayîş û waharîyê xozayê xo biko çimke nê cayî ayê ma heminanê. Ganî herkes bizano xêcî dewanê ma, ax û awanê ma, dere û derxolayanê ma, dar û daristananê ma çîkê ma çinî yê. Ma nê cayan biteriknê, ma nêşkarenê cayêko bîn de bicûyê.
Belê, hîşarîyêka weş binateyê şarê ma de est a labelê bes nêyo çimke şîrket û şexsî ke wazenê erdnîgarê/cogtafyayê ma talan bikê, zef xedar û şeytan ê. Semedê menfeatê xo û çend qurreşê peran her çî kenê. Îftîra û êrîşê şexsan ra bîgerenê, hetanê bîyerano/olayano xiraban îna ra her çî keweno merdim sare. Ganî şarê ma her tim yew ca de bê; fesadî û şêytanî ver yew rûh û vengî de bê.
Wa merdimê çimsûrî, maşiqê peran û çimveşanî vengê ma bieşnawê. Aw, ax, dar, dere, tîj û vaye sermanîyê ma heminan ê û şarê ma nêdano kesî.
HES, RES û JESanê xo bîgerenê û bicehnemeyenê welatê ma ra şorê!
