Mursel BEK
Nê serrî pênîyan de hemin malbatanê şarê Kurd ra, merdimî welatê xo teriknayê û kewtê rayan. Na reyvanî de ge ver bi bajarî Tirkîya şîyê, ge ver bi xurbetîyê devletanê Avrûpayî şîyê. Yew qisim merdimî zî verê xo dayê Devleta Emrîka û Kanadayî.
Na rayevanî, semedê tayê merdiman mecburiyet ra ya. Nê merdimî xebatê polîtîk ver kewtê mîyanê merdimê qedexeyan û bîyê koçber, verê xo dayê xurbetî. Xecî înan tayê merdimî semedê aborî ra şîyê teberê sînor. Ma eşkarenê vacê tayê merdimî zî keyfîyet ver kewtê rayan.
Kam çi semed ra şîyê wa cayê xo de bo la hemin şîyayîşî, şarê Kurdan rê zirar o. Her merdim bi şîyayîşê xo yew cû/hayat xo dir berdo. Têna ayê xo nê tekîlîyê ey kam de estbîya cûyê înan ra zî qelfekê cû, xo dir berdo.
Belê şîyayîş zî derd o, mendiş zî derd o. Wazeno hetê şîyayîş beno wazeno hetê mendişî beno hûrdi hemin het zî perityenê û yenê war labelê mi gor kesî manenê her hetî ra dahanê tesîr genê. No semed ra wa çew welatê xo war de nêverdê û nêşorê. Ganî her merdim welatê xo de şarê xo dir bicûyo hol o. Ganî xurbetî û cîya cûyayîş wa çinê bê. Çimke koçberî ra pey kesî têpya manenê sebenê, şîyayîş ra sinî tesîr genê, koçberî sinî zerar dana merdiman, kesî manen ra kifşe yo.
Koçberî gama qewimîyena yew pîle/deraca de tesîr nêdana şarê Kurdan, qeyde bi qeyde înan ser tesîr virazena çimke pergalê cûya Kurdan yewbînan ra visnayîş nêwazeno. Gorayê sînor, ol, dîrok, edebiyat, çand û kultûrê Kurdan cûyayîşê înan est a. Koçberî sîstemê Kurdano kahan û nişto rû serûbin kena. Her şîyayîş na serûbinî keno giran.
Cûya Kurdan waharî usul û esasa û mîyanê şarê cûgeh de beynelmînel a. Edetê û kulturê înan bingehî yê. Ma eşkarenê vacê cûyayîşê Kurdan, nêmanena şarê der û dore ey. Şarê kurd binateyê xo de zef temande yê, têkîlîyê Kurdan yewbînan ra zef germin a. Yew merdim binateyê şarê xo ra vêco, kemasîyê ey zef hîs bena, herindê ey hin lez nêbena pir çimke her merdim bi ruh, bi can şarê xo ra giredaye yo. Merdim vano qey loqlayê Kurdan yewbînan ra giredaye yê. No semed ra yew merdim keyeyê xo ro bivisyo hemin malbatê eyî têser û têbin bena. Têna malbat zî nê, tekîlîyê ey kam de bibo hemin pa dejenê. Cînar, eqrebayî, heval û hogirî hemin tesîr vînenê. No semed ra ma eşkarenê vacê şîyayîşê yew merdim ser û bine hemin şarî ya.
Kesî manenê her hêt ra kêm benê. Fikiryayîş ra hetanê qisedan tesîr genê û kêm manenê. Kam şoro cûyê mendenî xo dir beno. Tûtîyê yewbînan beno, kesî menenê kêmgon benê û pîltîyê xo ra tem nêgenê, rûhê înan bêheval benê. Kayî ke pîya kaykerdebê xo dir beno, kesî mendeyî bêkayan verdeno. Kêf û şahî xo dir beno merdimî manenê bêkêf verdeno. Têkîlîyê xo û merdiman qut keno û qalanê yewbînanî xo dir beno, kesî manenê kêmqise benê. Hûyayîş û bermayîş xo dir beno, nê menayê hûyayîş nê zî menayê bermayîş maneno û kesî menenê zeri ra nêşkarenê bihûyê û bibermeyê. Heskerdişê yewbînan dano arî û keno tore, xo dir beno û merdimî mendê heskerdiş xo vîr ra kenê, nêşkarenê zerra weş reyne hesbikê. Qelê nanê fekê xo beno, kesî menenê bêmedi manenê û nêşkarenê loqek nano lezetin borê. Nan fekê înan de alizyeno, nêşoni war. Kam şoro ruhê merdimî xo dir beno, merdim dima aye/ey bêruh manenê. Mendeyî eciz benê û sey sêwiran kewnê kiçikan, bêarmanc gêrenê. Kam şoro nîmê merdim xo dir beno, merdimî mendê nîmmerdim verdeno, kam şoro hetêkê merdim kişeno û şono çimke şiyayîş zî yew tewirê merg o. Kam şoro xo zî mendeyî zî kişeno.
Cûyayîş, welatê merdim de pîya der û cînarê merdimî de weş a. Cûyayîş welato azad, serxo de mîyan kêf û keremê hemin merdiman de weş a. Cûyayîş sûkê welat de bin versîya hûyayîşê gedeyan de weş a. Hazar bar weribê mi ê merdiman bo ke ser erdê welatê xo de azad û bi eşq cûyenê.
