Zerreyê merdiman bîyo weş, boyê gul û sosinanê zerreyê merdiman helegame yew ca de berz bena. Her rojî, keyeyêk de, sûkêk de adirê zerreyê civanan fîyeno ta.
Belê, demê veyveyan dest pêkerdo. Vengê musîk û hûyayîşî kewenê têman. Herî zêde fekê zoma ra kêf û eşk peryeno mîyanê cûya ra û her ca xemilneno.
Şarê ma kewena na hûyayîşan dima, şahîyê zoma û veyve rê şîriktî kena. Şahî verê beran de destpêkena, salonan de domyena. Şarî, tîya de zî waharê şahîyî têna nêverdena û şênayîyê înan hetanê rojê pênî parve kena.
Hetanê tîya, hemin çîyî raştî û merdim pa kêf geno labelê salon de çîkê merdim pa dejeno qawimîyenê. Nê çîyî, kevneşopîyê Kurdan de çinê û zerreyê merdimanî nê pêjîrenena/qebûl nê kena.
Çita yê nê çîyî?
Çîko merdim pê dejeno yê yewîn, musîkê salonî yo; yê diyîn zî hûnermendê/mûzîsyenê salonî yo. Mixabin nê çîyî kûl kenê zerreyê merdiman.
Pergalê musîkê salonan goreyê cayê girewteyîn nîyo. Mûsîk zef berz o û merdim dejneno. Ganî akûstîkê salonan bibo û mûsîk goreyê hîrayîyê û tengayîyê; berzîyê û nizmîyê salonanî bo. Mixabin vengê mûsîkî, merdim eciz keno û rojê şahîyî de bêhuzurî dano der û doran.
Reyna çîko merdim pa dejeno dêrî ke veyve de yenê vatişîyê. Hûnermendê salonan repertuvarê bernameyî ezber bikar anê. Mîkrofonî kenê destê xo û hetanî pênîyê şew, saya şinî. Kilamî ke veyve de ganî nêro vatiş, vanê. Mixabim şarî verê ê kilaman de danê kaykerdiş.
Tayê dêran de bermi, dej, kiştiş û sûrgûnî est ê la xemê hûnermendî nî yo. Qalê dêran pirê dej û merg a la maqamê mûsîkî yê govend û kaykerdişo.
Hûnermendî, ganî mûsîkanê veyveyî bivîjnê û baldar bê. Mesela kilamê “Bingol şewtî…” yî de derd û kûlî est ê la hûnermendî govend de vanê. Şarî zî semedê nêvindetişî verê no mûsîk de kaykenê, sarre ra hetanî lîngan xo reqisnenê. No nêbeno, şerm o cehaletî û kêmasîya pîla.
Heke merdim mûsîkê veyveyî, pê na kilam karbîyaro, hûnermend nîyo. Him hûnermend nî yo him zî merdimatî ra kêm o. Dêra, kiştiş û zûlim ana ziwan kaykerdişî nî, fikiryayîş û hurmet wazena.
Kêmasîyêka bîn zî, cenayîşê mûsîkî şarê xerîban o. Nê mûsîkî kevneşopîyê ma de çînê. Zaten hewcetîyê ma pê ê çinî yo. Şarê Kurd waharê ziwano dewlemend o û mûsîkê xo de, bi se hazaran berhemî pêyda benê. Yanî hewce, mûsîkî şarî nî yê.
Heke hetêkê veyve xerîb bo, o gama semedê xatirê mêvanan yew an zî di hebî bes ê. Bi deqîqayan pê mûsîkî xerîban bername karardiş, îşkence yo, zulim o. Bav û kalî ma, pîr û pîrikî ma pê nê mûsîkî şa bîyê ma bibo? Ma çi fem kenê nê çîyan ra? “Ankara’nın Bağları” çita dana ma, çand û hunerê ma? “Çekirgenin Ayağı” çi feyda dana veyveyanê ma?
Mevacenê, mûsîk cûgehî yo/evrensel o! Heke merdim waharîyê ziwan û çandê xo biko, zaten cûgehîya herî/en pîl ano ca.
Ma rê waharîyê ma lazim a. Zaten her ca ra êrîş û îmhakerdişî ziwan û hûnerê ma ser rê benê. Qenê ma nêbo sedemê nê çîyan!
Şahî zî talî zî bi ziwanê xo bena. Her dem û cayan de bi ziwanê xo bihûyenê, bimanê!
