Dibistanî qedîyeyê, betalîya hamînan destpêkerda. Him wendekaran rê him mamosteyan û xebatoxan rê derbasî bo. Ked û emegê înan zêde bo.
Belê, betalî destpêkerda. Wendekarî, nizdê hîrê aşman; mamosteyî zî nêzdîyê di aşman nêşinê dibistanan. Ez bawer kena semedê nêşîyayîşê dibistanî, kêfê wendekaranî ca de yo labelê hetanî betalîyê hamînan biqedîyo kêfê dadîyanî xerepyeno. Çimke sênîg betalî destpêkena tatîrê hamînan zî dadîyan gena. Çimke çew tûtanî, keye de nêwazenê.
Belê, dibistanî emser zî qedîyeyê la sênî qedîyeyê ancax wendoxê feqîr zanê. Dersan ra bîgerê hetanî zordarîyê mamosteyan û pergalê perwerde ver ra wendekarî zef zehmet antê. Ez bawer kena wendekarî, na betalî heq kerdê. No semed ra betalîyê hamînan ganî bi kêf keremê xo derbas bikê. Heke bav û dadîyê înan verdê.
Her serî eynî problemî xo ramojnenê. Sênîg betalî destpêkena, seferberîya dadî û bavîyan zî destpêkena. Taybetî zî dadîyî wazenê tûtanî, bişavê qûrsan. Temam, wa gede şêrê qûrsan la qûrsêk ê wazenî bê hetê wendekaran rê baş beno.
Mixabin dadî, qursan goreyê kêfê xo vîjnenê. Her dadî wazena sey xo bernameyê tûtan yê hamînan bi hadirnê û înan pêy nê çîyanî meşgûl bikê. No xeta yo. Ganî çew gedeyan ver ra biryar nêdê. Çimke cûya yê bavî û dadîyan nî ya, yê wendekaran a.
Biryaro xeletî de kifşeyo, dadî û bavîyî, tûtîyê wendekaran xo vîr ra kenê. Ganî bizanê nê, hemîn çîyan ra ver, tût î/gede yî. Ewilî hewcetîyê tutî bîyerê ca.
Pekî, hewcetîyê tûtan çita yê?
Her çî ra ver, kaykerdoxî ya. Gerayîş, şahî û kêfî ya. Her gede ganî qefilyayîşê serra wendişî yê qedîyaya, xo ser ra berzê. Pîya heval û hogiranê xo demê xo dem kê. No qeyda eşkarenê wendişê xo yo mende, bi heskerdişî bidomê.
Tîya de ez nayê zelal ko. Helbet tim û tim ger, kêf, eşk, veng û varit vindetiş nêbenê. Gedeyî, pirtûk biwanê. Rêyna ganî dilayê/dibareyê babetanê dersan bikê la nê zî ecizî ra dur bikar bêrê bi feyda beno. Xecî nê çîyan heke hewcetîyê qursan yê hobî bibo, goreyê eşkaredişê gedeyanî bo û pêy qirarê weçînayîşê gedeyan bibo dahanê feydayin beno. Yanî, gedeyî kamcîn qursî wazenê, dadî bavî o tewir têbigero baş beno. Çimke cûya yê gedeyan a.
Ganî bêro zanayîş. Her wendekarî, ewil însan o, gede yo. Dima wendekar o. Hewcetîyê gedetî bêro ca, wendekarî zî averdî şina. Çimke zerreyê gedeyan bena weş, kewena mîyanê aramî. O gama her gede serkeweno, ked û xebatê dibostan zî veng nêşina, bi weşî de şina sare. Çimke kamcîn merdim kêfweş, dilşa û aramîde bo o merdim gûrîyê xo de serkeweno.
Her dadî û bavî, gedeyanê xo vernî gede bivînê, zerreyê înan weş kê. Heke wina bo her çî weş beno! Çew ganî qarişê betalîyê gedeyan mebê û înan bi zorî keye ra teber mekê, meşawê nata bota. Heke şirawenê teber zî wa hevalanê xodir bê û sey xo têbigerê.
