Nê, di hewteyê pênîyan de wendekarî kewtê di ezmûnan/îmtîhanan. Yew yê dibistananê mîyanteyîn/ortaokul bo yew zî yê dibistananê amedehîyê/lîse bo. Bi rastî gûrîyê înan zef zor bo. Zorîyê gurîyê înan îmtahanan de nê ya, hediriyê îmtîhanan de yo. Çimke wendekarî, bi aşman hedirîyê îmtahanî kerdê. Hetta nê wendekaran ra zafî, çend serrî yê dekewenê ezmûn/îmtahan. No semed ra zor û zehmetîyê înanî dahanê zaf ê.
No zûlim o. Heqê çewî çinî yo, ciwananê hemwelatan ser ra no zûlim biko. Ganî nê sinavê berê berzkerdiş û her wendekarî bi îradeyê xo, goreyê waştiş û hûnerê xo perwerde bidomê. Yanî kam, ça û kamcîn beşî wazeno/a, şêro/a, o beş de qeyda xo virazo/a. Çimke çîke rehetî û hûzûrîyê civanan ra baştir nîyo.
Tîya de ma ganî nê çîyî bivînê: Pergalê perwerdeyê Tirkîye de, xeta est o. Hetta xeta nî, ma eşkarenê vacê pergal tew çinî ya. Hûrdî hemin fikir zî raşt ê. Merdim nê fikiran têmaneko, vîneno ke pergalêko newe ganî awan bibo. Çimke hemwelatîyê civanî merdimatî ra dûr kewtê. Nê tûtî nê zî civanî rê tem genê. Sibayî ra hettanê şonde pê ders aqil perna yê. Têna civanî zî nî, pîya înan ra malbatê înan zî no zirar û zîyanî vînenê. Him hetê aborî, hin hetê cûyayê ciwakî, him hetê hîş û aqil ra şarî zirar vînenê.
Çare çita yo?
Çare dîyar o, yanî verê çiman de yo. Nepêwîst o/hewce nêkeno merdim xore ra bifikiro û bi seran mesela dima ko. Îmtahan berz bo û her civanî goreyê eşkareyîşê xo û eleqedarîyê xo ca bo, mesela safî bena şina. Tabî no çare, serra pênî de dema îmtehan de nî, ganî destpêkerdişê dibistanê ewilî ra bêro karardiş. Yanî pergalêko bingehî ser perwerdekerdiş bibo, tengasî nêmanena û hemin kesî resanê rehatî, aramî.
Zor nî yo! Heke bêro waştiş mesela ca de çare bena û civanî no bela ra xelisyenê.
Gûna yo, zûlim o! No baro giran serê milê civanan ra berz bikenê. Cûyayîşa no qeyda civanan rê zî, şarî re zî, dewlet re zî nebena. Heke no qeyda bidome civanê ma hemin nêweş benê. Zaten her ca de merdimê hîştêmandayî destbi aseyîş kerdê. Binateyê merdiman de hesûdî, duşminatî û xiravî bîya zêde.
Nê tewir merdim nê ma re nê zî xo re benê. Ma rê civanê derûnî/ruh saxlem, hîşzelal û kêfweşî lazim ê/pêwîst ê!
